Cieśń nadgarstka

Badanie i leczenie cieśni nadgarstka w Gdyni

Diagnostyka EMG/ENG, którą proponujemy w naszym prywatnym gabinecie działającym na terenie Gdyni, uznawana jest za „złoty standard” diagnostyczny w zespole cieśni nadgarstka. Daje możliwość obiektywnego stwierdzenia uszkodzenia nerwu pośrodkowego, stopnia zaawansowania choroby, dokładnego miejsca uszkodzenia oraz dynamiki zmian w przypadku badań kontrolnych.

Cieśń nadgarstka – przyczyny schorzenia

Zespoły cieśni powstają w wyniku długotrwałego ucisku lub z powodu uszkodzenia mechanicznego w charakterystycznej lokalizacji anatomicznej.

Najczęstszym zespołem z ucisku jest zespół cieśni nadgarstka – ZCN lub zespół ciasnoty kanału nadgarstka – ZCKN. Wskutek ucisku dochodzi do demielinizacji, a następnie do utraty aksonów nerwu pośrodkowego. Wystąpienie „ręki błogosławiącej" lub „ręki kaznodziei” świadczy o całkowitym porażeniu nerwu pośrodkowego.

Uszkodzenie nerwu pośrodkowego powstaje najczęściej wskutek powtarzanych ruchów, które wywołują stan zapalny pochewki ścięgna więzadła poprzecznego nadgarstka, który z kolei powoduje przewlekły ucisk nerwu pośrodkowego w rejonie nadgarstka. U pewnych grup zawodowych takich jak np. pakowacze mięsa, ekspedientki, fryzjerzy, stomatolodzy, mechanicy, muzycy, rolnicy, kucharze, ryzyko ucisku nerwu pośrodkowego występuję nawet do 63% pracowników.

Innym powodem powstania ZCKN są choroby ogólnoustrojowe, takie jak np.:

  • reumatoidalne zapalenie stawów,
  • zaburzenia endokrynne (cukrzyca, niedoczynność tarczycy),
  • guz (np. gangliony, tłuszczaki, naczyniaki),
  • zmiany hormonalne u kobiet w ciąży bądź w wyniku stosowania doustnej antykoncepcji,
  • urazy (złamania typu Collesa, krwotok),
  • infekcje i procesy zapalne (np. sarkoidoza, borelioza, gruźlica).

ZCKN występuje u blisko 25% pacjentów z niedoczynnością tarczycy, toteż u osób z obustronnym ZCN wskazane jest oznaczenie poziomu TSH. W przypadku szybkiej interwencji w przebiegu choroby istnieje skuteczna metoda leczenia cieśni nadgarstka (NIEOPERACYJNA) - zadzwoń do nas i zapytaj o szczegóły.

Cukrzyca typu I, jak i II może predysponować do wystąpienia ZCN. Neuropatie cukrzycowe bywają często bezobjawowe. Leczenie chirurgiczne u osób chorych na cukrzycę może być mniej skuteczne.

Objawy imitujące ZCKN mogą wystąpić u chorych na neuroboreliozę – poprawę uzyskuje się po leczeniu antybiotykami.

Zespół cieśni nadgarstka występujący u kobiet w ciąży narażonych na zespoły z ucisku wskutek zmian hormonalnych ma inne objawy kliniczne od zespołu idiopatycznego. Parestezje nie nasilają się w nocy, natomiast pojawiają się w czasie dnia i zwykle są bardziej dokuczliwe.

Przed wyborem metody leczenia zachowawczego czy operacyjnego konieczne jest wykonanie badania EMG/ENG, w kierunku zespołu cieśni kanału nadgarstka.

Objawy kliniczne ZCKN

Symptomy choroby występują typowo najpierw w kończynie dominującej (chociaż nie u wszystkich chorych). U około 56% pacjentów w przypadku wystąpienia choroby w jednej kończynie górnej stwierdza się zmiany w nerwie pośrodkowym drugostronnym. Toteż zaleca się wykonanie badania obu nerwów pośrodkowych w celu możliwie szybkiego rozpoznania. W celu różnicowania ZCN z polineuropatią i uszkodzeniem korzeni szyjnych należy zbadać koniecznie inny nerw np. nerw łokciowy.

W początkowej fazie choroby dolegliwości mają charakter subiektywny (wrażenie opuchniętych odrętwiałych opuszków palców - palca pierwszego (kciuka), drugiego (palec wskazujący), a następnie palca środkowego i serdecznego. Pacjenci często odnoszą wrażenie posiadania „nieswoich palców”.

W czasie snu pacjent budzi się co kilka godzin z uczuciem zdrętwienia całej ręki, które łagodzi opuszczenie kończyny w dół bądź potrząsanie ręką. W zaawansowanym stadium choroby parestezje mogą występować również w ciągu dnia. Czynnikiem nasilającym dolegliwości jest utrzymywanie kończyny górnej w jednej pozycji oraz często powtarzane czynności (np. jazda rowerem lub autem, praca przy komputerze, krojenie itd.). W późniejszym okresie pojawiają się również objawy ruchowe – trudności np. z zapięciem guzika, trzymanie książki i sztućców, prace domowe, noszenie toreb z zakupami, wydawanie bilonu itd.

Badanie ENG / EMG

Niestety powyższe objawy mogą być podobne w przypadku innych chorób, toteż kluczowym badaniem oceniającym sprawność obwodowego układu nerwowego jest badanie elektroneurofizjologiczne ENG / EMG.

W przypadku występowania objawów ZCKN wskazane jest różnicowanie z zespołem korzeniowym C6-C7, uszkodzeniem splotu barkowego, stwardnieniem bocznym zanikowym i jamistością rdzenia.

Należy pamiętać, iż czas reakcji pacjenta wpływa na skuteczność zabiegu chirurgicznego, jeśli jest on potrzebny. Leczenie cieśni nadgarstka możliwe jest także z wykorzystaniem fali uderzeniowej. To zabieg, który proponujemy w naszym prywatnym gabinecie w Gdyni.

W większości profesjonalnych ośrodków chirurgicznych kwalifikuje się pacjentów do zabiegu odbarczenia nerwu pośrodkowego na podstawie obrazu klinicznego oraz dodatniego wyniku badania elektrofizjologicznego ENG/EMG.

Badanie ENG/EMG pozwala na potwierdzenie uszkodzenia nerwu, jego stopnia i lokalizacji.

Brak badania EMG/ENG może narazić pacjenta na niepotrzebny zabieg chirurgiczny. Wykonane badanie EMG/ENG przed zabiegiem daje dodatkowo możliwość obiektywnej oceny rezultatów operacji oraz dynamiki powrotu funkcji nerwu pośrodkowego po operacyjnym odbarczeniu.